Afscheid van Stephanie

guy6

Ervaringsdeskundige
27 mrt 2015
363
17
Ik heb onlangs voor de laatste maal een nacht doorgebracht met Stephanie. De dag erna verliet ze namelijk voorgoed Antwerpen om naar haar geboortedorp terug te keren. Voor alle duidelijkheid, het gaat hier om de grote Stephanie, niet de kleine (en zotte) blonde.


Destijds was er in Antwerpen een getolereerde tippelbuurt in de omgeving van het Atheneum, maar vanaf 2000 is de gemeente begonnen met het verbieden en effectief bestrijden van de straatprostitutie en het is er nu zo goed als dood. Zie ook :
https://nzcforum.be/viewtopic.php?f=11&t=72https://nzcforum.be/viewtopic.php?f=196&t=2380Het is daar dat ik Stephanie voor het eerst ontmoette, zoiets van een 15 jaar geleden, ik weet niet meer precies wanneer maar ik herinner me wel dat er toen een erge hittegolf was. Ik had in die tijd de gewoonte om van een reis in het buitenland een dag eerder terug te komen dan aangekondigd aan mijn familie en in die Atheneumbuurt te gaan zoeken naar een tippeldame die bereid was om een ganse nacht te doen. Op dat moment was de "opkuis" nog maar pas begonnen en de hotels waren nog open, de residuele "actie" had zich nog niet verplaatst naar de Van Maerlantstraat en er stonden altijd nog wel enige dames. Ik zag Stephanie, die er toen redelijk knap uitzag. Ik vroeg voor een ganse nacht, maar ze zei dat ze dat alleen doet met klanten die ze al lang kent. Ik vroeg om nzc, en dat kon wel, ze wou alleen weten wie de meisjes uit de buurt waren met wie ik dat vroeger al gedaan had. Ik gaf de namen van degenen die ik de laatste 2 jaar regelmatig "binnendeed", ze bleek ze allemaal op 1 na te kennen en dat stelde haar blijkbaar gerust. Ik herinner me nog dat ze toen spontaan aanbood om arm in arm naar het hotel te gaan ; dat stelt misschien niet veel voor, maar het maakte het al van in het begin leuk en relax. Ik herinner me ook nog dat het toen, al was het al na middernacht, zo warm in de hotelkamer was dat we van het zweet aan mekaar plakten. Ik heb toen, noodgedwongen, de rest van de nacht alleen doorgebracht en heb die ochtend nog een ander meisje "gedaan".

Ik ben daarna dikwijs met haar op kamer geweest, telkens als ik haar per toeval tegenkwam. Dan is er een periode van twee jaar geweest dat ik haar niet meer gezien heb, ze zou me later bevestigen dat dit was omdat ze met iemand samenwoonde en de straat niet meer deed. Toen ik haar terugzag herkende ik haar niet meteen. Ze zag er verlept/vroegtijdig verouderd uit en ze was graatmager geworden, met borsten als leeggelopen ballonnetjes. Ik moet er wel aan toevoegen dat Stephanie (heel vrouwelijk) veel aandacht besteedt aan haar kledij en er altijd netjes uitziet, alsook sexy, maar niet overdreven ; als het warm weer is heeft ze steevast sandalen en een kort rokje aan. Ik geef toe dat ik altijd kick op haar blote knietjes. :oops: Ik was vergeten hoeveel ik haar betaalde en ze vroeg me 125 €, ik denk dat ze misbruik maakte van het feit dat ik niet goed ben in afpingelen op de prijs. Ik bleef evenwel met haar meegaan en die prijs betalen omdat ik haar al zolang kende en omdat ze werkelijk een goede service geeft. Ze gaf me haar GSM nummer, daardoor kon ik met haar afspreken, maar het gebeurde wel regelmatig dat ze haar GSM "kwijtspeelde", waardoor ik dan moest wachten tot ik haar weer eens per toeval tegenkwam. We hebben in de loop der jaren onze routine ontwikkeld en het was elke keer weer tof, van het moment dat we arm in arm naar het hotel stapten totdat we elkaar aan de uitgang een afscheidskusje gaven. Stephanie hield eraan om haar klanten zelf te wassen, en daar begon ze altijd mee. Dan lagen we heel lang in mekaars armen, er werd niet op de klok gekeken. Op een zeker moment begon ik dan zin te krijgen, we kusten wat, soms werd mijn piemel vanzelf stijf of anders bracht ze hem "in gereedheid" door wat te pijpen of te rukken. Haar kutje was meestal erg droog maar werd na enige tijd toch nat en soepel. Terwijl we neukten streelde ze soms zachtjes met haar handen over mijn rug. Nadat ik was klaargekomen bleef ik er nog een tijdje in zitten. Ze merkte dan aleens op "Amai ! Uw hartje klopt nogal !", wat ze kon voelen omdat we tegen elkaar aangedrukt lagen.

Er stonden destijds recenties over Stephanie op vroegere versies van dit forum alsook op "hookers". Ik herinner me dat forumlid Kras zei dat Stephanie een prachtvrouw zou zijn als ze geen junk was geworden. Hij durfde niet nzc maar liet zich lekker pijpen. Er werd gezegd dat pijpen haar specialiteit is en dat ze deep throat gaat, ook al moet ze daarna kokhalzen. Er was ook een verhaal van iemand die haar spotte en bij zichzelf zei "woaw ! wat een knappe !" maar eenmaal in de hotelkamer en de kleren uit zag hij een graatmagere junk en kreeg zijn lul niet meer stijf. Er was ook iemand die opmerkte dat Stephanie allicht niet lang meer zou leven, maar hij vergiste zich, want meer dan 10 jaar later loopt ze nog steeds lustig rond. Ik had op een vorige versie van dit forum eens haar GSM nummer gezet. Het enige wat daar uit voortgekomen is, is dat ze eenmalig opgebeld werd door een man die zei haar ontdekt te hebben op het Internet. Ze spraken af voor pzc voor 50 €. Eenmaal daar begon de man af te pingelen en probeerde voor 30 €, blijkbaar kickte hij op het feit dat dit hem meestal lukte met dvp's die dringend geld nodig hebben, maar Stephanie liet zich niet doen en ze gingen uiteindelijk zonder deal uiteen. Mocht deze "held" toevallig nog op dit forum zitten en dit lezen zal hij zichzelf wel herkennen... :mrgreen:

Op een avond liep ik door de Van Maerlantstraat en zag Stephanie in het gezelschap van enige mannen die er ietwat sinister uitzagen. Ze vermeed ostentatief oogcontact, ook toen ik later in omgekeerde richting nog eens door de straat liep, het was zo erg dat ik er al aan begon te twijfelen dat het wel Stephanie was. Ik aarzelde even maar besloot (zoals zal blijken, wijselijk) om haar niet aan te spreken. Ik ging op een bankje zitten op het Osyplein en wachtte af. Dan gebeurde het dat Sylvia/Nabillah naast mij kwam zitten. Ik vroeg haar of dat soms niet Stephanie was in de straat en ze zei van ja, naast de politie. Later zou Stephanie me zeggen dat ze gevreesd had dat ik een boete zou oplopen. Ik had dit verhaal verteld op een vorige versie van dit forum en iemand zei dat hij met zijn auto door de straat gereden was en het ook gezien had. Hij had, net als ik eerst, ook gedacht dat die mannen drugdealers waren. Sylvia probeerde mij te overtuigen om met haar mee te gaan, maar dat deed ik niet, omdat ze een verschrikkelijke reputatie heeft - men zegt dat ze HIV en een niet-verzorgde syfilis heeft en dat ze soms haar klanten gewelddadig berooft. Om niet onverrichterzake naar huis te gaan heb ik toen getelefoneerd naar de portugese Claudia ; deze had leedvermaak over het feit dat Stephanie nu 12 uur in de cel zou doorbrengen, blijkbaar heeft ze iets tegen Stephanie, ik weet niet goed wat.

In 2012 was ik op vakantie in Talinn. Ik had mijn "huiswerk" gedaan en gelezen over plaatsen waar er tippeldames staan en over bars waar ge freelancers kunt oppikken, maar er bleek niets te zien. Wel kreeg ik in een massagesalon een erotische massage met chocolade, maar veel stelt dat niet voor. Dan gebeurde het dat ik de laatste dag een bietensoepje zat te eten op een terras, als een knappe blonde dame, die allicht een man alleen had gespot, op mij afkwam en "do you want sex with me ?" vroeg. Helaas kon dat niet want ik had nog net de tijd om te pakken en naar het vliegveld te gaan. Van pech gesproken... Mijn dag werd toch nog goed want exact 12 uur later was ik in Antwerpen en ik wandelde maar net door de Van Maerlantstraat als ik Stephanie tegenkwam. Het was het moment of nooit om eens een ganse nacht te doen, ik vroeg wat ze wou en, na enige aarzeling, zei ze 250 €. Ik moest wel, dik tegen mijn zin, haar een voorschot betalen, wachten tot ze bij haar dealer geweest was, en op de kamer toekijken hoe ze poeder rookte doorheen aluminiumfolie rolletjes. Voor de rest was het wel heel tof, we zijn tezamen onder de douche geweest en ik ben die nacht twee keer klaargekomen.

Zoals gezegd, wist ik uit "hookers" dat ze "deep throat" aanbiedt. Ik was nieuwsgierig om dat eens te proberen, ik was nog nooit klaargekomen door me te laten pijpen en hoopte dat het nu wel zou lukken. Ik vroeg ernaar en, geen probleem, ze ging op haar knieën zitten, terwijl ik bleef recht staan, en liet mijn piemel werkelijk heel diep in haar mond glijden. Ik ben toen evenwel ook niet klaargekomen. Na enige tijd ging Stephanie naar de badkamer wat speeksel uitspuwen, kwam terug en vroeg "toch maar gewoon neuken ?", wat we dan deden.

Een keer kwam ik de kleine blonde Maggy tegen. Ik liet weten dat ik niet met haar kon meegaan omdat ik net terugkeerde van op hotel met Stephanie. Waarop Maggy door het dak ging en zei "Watte !? Neukte gij die zonder condoom !? Maar Stephanie zit vol met ziektes ! Ze heeft bollen aan haar benen die openbarsten". Maggy wist anders perfect dat ik Stephanie ken, op een keer had ze me zelfs voorgesteld om Stephanie erbij te roepen om een triootje te doen, dat was toen ze al geld in ontvangst genomen had maar geen zin had om zelf iets te doen - het loeder ! - ik ben daar overigens niet op in gegaan. Later bevestigde Stephanie dat ze zich eens geschramd had en een infectie met de beruchte vleesetende bacterie had opgelopen. De dokters hadden op een moment gevreesd dat haar voet zou moeten geamputeerd worden, maar uiteindelijk is ze toch genezen. Ze liet me de vlekjes op haar enkels zien. Veel later zou ze me nog eens zeggen dat ze zich 2X per jaar laat testen en nog steeds SOA-vrij is.

Ondertussen was er niemand meer aan wie ik moet verantwoording afleggen over mijn verplaatsingen en in die dagen kon ik al wat vaker naar de Atheneumbuurt gaan en een hotel reserveren voor de ganse nacht (daar ben ik ondertussen mee gestopt want het is echt niet interessant meer). Er was s'avonds niemand te zien en ik ging om 4 uur s'ochtends nog eens door de straat wandelen. Ik kwam de portugese Sonja tegen, we praatten even maar ik ging niet met haar mee omdat ze niet zo tof is in bed en ge bij haar niet moogt binnenin klaarkomen. Ik wandelde verder als er plots een politieauto stopte. Een agent begon mij streng te ondervragen en ik kon niet anders dan schoorvoetend toegeven wat ik daar aan het doen was. :oops: Hij had gezien dat ik interactie had gehad met een tippeldame en dat ik niet met haar was meegegaan telt niet. Hij zei me dat ik beter naar het schipperskwartier kon gaan, want daar is het legaal en veilig, en bood zelfs aan om me erheen te brengen, maar ik zei dat ik liever te voet ging. Vooraleer weg te rijden zei hij nog dat hij een goed geheugen heeft en dat hij me de volgende keer dat hij me in de Van Maerlantstraat zou zien, zelfs overdag, zou oppakken. Ik wandelde dus verder door de straat en vroeg me af wat te doen, schipperskwarier of direct terug naar hotel ? Wat zag ik op het eind van de straat om de hoek ? Stephanie ! (van wie ik weer eens geen werkend GSM nummer had). Ik stelde haar op de hoogte van de toestand, we renden snel in een omweg de wijk uit en gingen dan arm in arm naar mijn hotel. Was dat even een geluk na een ongeluk ! Stephanie in mijn armen voor een hele lange knuffel was de opkikker die ik best kon gebruiken.

Er was weer eens lange tijd dat ik haar niet meer zag. Ze had 6 maanden in de gevangenis gezeten en daarna duurde het nog lang eer ik haar toevallig eens op een avond tegenkwam (ook al omdat ik nog maar héél zelden naar de buurt ging). Ik zei dat ik de knuffel erg gemist had en ze antwoordde "ik ook". Het viel me op dat ze nog magerder was dan tevoren (maar desondanks nog erg kwiek). Maar ja, wat wilt ge, wie "gebruikt" heeft geen honger en dat ze vooral leeft op boterkoekjes en boterhammen met choco doet geen goed. Ik heb dit weerzien niet vermeld op deze site en heb ook haar GSM nummer aan niemand doorgegeven, om zeker te zijn dat ze niet in moeilijkheden zou komen. Ik heb nog enkele keren met haar afgesproken en een keer zijn we zelfs tezamen een ganse dag naar de dierentuin geweest, wat ze erg leuk vond. Toen ik onlangs haar nog eens opbelde vroeg ze me om een dag eerder te komen. Inderdaad, het was haar laatste dag in Antwerpen. Ze was namelijk via Facebook in contact gekomen met haar vader, die ze al vele jaren niet meer gezien had. Hij is bereid haar in huis op te nemen en haar later te benoemen tot gerante van een van zijn winkels, op voorwaarde dat ze naar een kliniek gaat om af te kicken. Ik wens haar van harte toe dat het haar gaat lukken ! Ik zal haar missen, uiteraard, maar het is beter dat ze een normaal leven gaat leiden eerder dan te blijven wonen in een krakkemikkig apartement, gevaar lopen, vrijwel al haar geld verkwanselen aan "marchandies" en geen ander vooruitzicht hebben dan uiteindelijk haar laatste jaren doorbrengen in een goedkoop OCMW apartementje of, erger, ergens dood gevonden worden...
 

guy6

Ervaringsdeskundige
27 mrt 2015
363
17
In mijn topic over Maggy schreef forumlid ChausseeDAmour
Ken zelf ook zo'n paar verhalen en heb de indruk dat de constante meestal of praktisch altijd dezelfde is: geen happy end
Inderdaad, het verhaal van Stephanie heeft een vervolg gekregen, en het is niet "happy". Ik heb lang geaarzeld om het te vertellen, omdat het zo droevig is, maar doe het nu toch omdat we ervan kunnen leren. Ik had enige weken na het afscheid van Stephanie getelefoneerd om te horen hoe het met haar ging, maar haar nummer bleek niet meer te werken. Er gingen nog weken voorbij als de telefoon rinkelde en ... het was Stephanie. Ze zei dat ze om de twee weken naar Antwerpen gaat om oude vrienden te bezoeken en dat we konden afspreken. Ik sprak dus af op een avond, eerst naar hotel voor een knuffel- en vrijpartij naar oude gewoonte en dan iets gaan eten in een restaurant. Het viel me op dat ze meer at dan gewoonte en haar figuur was merkelijk verbeterd. Ze vertelde dat ze aan het afkicken was dank zij een methadonkuur. Ze zei ook dat ze nog een gevangenisstraf te goed had maar een akkoord had om die in een apartement uit te zitten met een electronische enkelband. Die straf zou beginnen midden juni en we konnen dus nog een paar keer afspreken voor het zo ver was.

Het gebeurde dat ik gepland had om nog eens een ganse avond+nacht samen door te brengen. Ik probeerde de ganse week haar op te bellen maar haar telefoon stond de ganse tijd op antwoordapparaat. Ik had er zo mijn zinnen op gezet om dat weekend iets te doen dat ik dan maar nog eens ging "wandelen" in de Atheneumbuurt. Ik had al een halfuur rondgelopen als ik ... Stephanie tegenkwam. Ze vertelde dat ze soms nog de straat gaat doen als ze in Antwerpen is, om een centje bij te verdienen. Ze zei ook dat haar GSM kapot was gevallen. We spraken af voor de rest van de nacht en dat ik maar 200 € zou betalen omdat het geen ganse nacht meer was. Nadat we een tijd hadden doorgebracht in bed zei Stephanie dat ze niet kon slapen omdat ze al geslapen had tijdens de dag. We spraken af dat ze zou doorgaan en dat ik slechts 150 € moest betalen. Nadat ik betaald had kreeg ik de indruk dat er wel weinig briefjes overbleven in mijn portemonee. Was het mogelijk dat Stephanie uit bed geglipt was en geld uit mijn portemonee gestolen had ? Ik herinnerde me dat in de loop van de vorige jaren er ook al momenten geweest waren dat ik die indruk had, maar ik was nooit zeker geweest en daarna was er telkens lange tijd niets aan de hand.

De volgende keer dat we afspraken voor een ganse nacht hield ik nauwkeurig bij hoeveel briefjes ik had en uitgaf. We gingen eerst wat kleren kopen voor Stephanie, dan naar een restaurant en naar de cinema. Stephanie liet weten dat ze moe was en dat we, in plaats van naar hotel Nord te gaan zoals gewoonte, beter naar hotel Appelmans konden gaan, dat is veel dichterbij. Bleek dat de Appelmans gesloten was wegens renovatiewerken. Dan maar naar het hotel Condessa ernaast. De Condessa heeft evenwel geen receptie meer, er is een automaat aan de ingang waar ge moet betalen met bankkaart en dan een barcode krijgt om de deur te openen. Het apparaat bleek niet simpel te gebruiken maar na heel wat gepruts lukte het me. Eenmaal in de kamer haalde Stephanie haar rookgerief boven. Ze zei dat ze om de paar weken zo erg "goesting" krijgt dat ze weer "gebruikt", maar er wel voor zorgt dat ze niet weer verslaafd wordt. We hadden een tijd doorgebracht in bed als Stephanie zei dat ze niet kon slapen omdat ik teveel bewoog - daar had ze nochtans nooit eerder over geklaagd. Ze zei dat ze even uit ging maar wel nog zou terugkeren voor de ochtend. Dat leek OK, daar ik haar tot dan maar een deel van de 250 € had gegeven en ze dus wel moest terugkomen voor de rest. Ze ging dus weg en nam de barcode mee. Na haar vertrek controleerde ik mijn portemonnee en ... er bleek inderdaad geld weg. Ik ging weer slapen, van plan om haar daarover te confronteren. Dan gebeurde het dat ik een ingeving kreeg, ik ging ook eens mijn portefeuille controleren en ... bleek dat mijn bankkaart weg was. Die ochtend met de vroegste trein weer naar huis en cardstop gebeld. Als ik later naar de bank ging bleek dat er was geld uitgegeven in nachtwinkels en ook afgehaald van cash machines, alles bijeen zoveel als de daglimiet toeliet. Ik geloof dat ze met opzet naar de Appelmans en de Condessa gegaan was om te kunnen zien wat mijn code is. Ik besloot om geen klacht neer te leggen, omdat ik geen zin had om met rode kaakjes aan de politie uit te leggen hoe mijn bankkaart verloren was geraakt en ook omdat ik in mijn hart nog een teer plekje voor Stephanie had.

Vele weken later kreeg ik te horen dat Stephanie overleden was. Ik kon bellen naar iemand met wie ze vroeger een apartement gedeeld had en kreeg het volledige verhaal te horen. Stephanie had ruzie met haar familie gekregen en was buitengegooid, met als resultaat dat de deal over het enkelbandje niet kon doorgaan en ze dus de gevangenis in moest. Daar had ze een longontsteking opgedaan en had een allergische reactie gekregen van het medicijn dat men haar gegeven had. Eerst had haar familie geweigerd om haar begrafenis te betalen maar uiteindelijk hadden ze zich toch laten vermurwen. Inderdaad, geen happy end ... Junks kunnen best aardige mensen zijn, maar als het er op aan komt kunnen ze niet verder in de toekomst kijken dan hun volgende dosis ... en echt afkicken is heel moeilijk.
 

noname

Ervaringsdeskundige
10 mei 2021
401
93
Aan haar hou ik ook goede herinneringen. Spijtig dat ze er niet meer is.
Als ik in de buurt was zocht ik haar steeds. Laatste keer dat ik ze had opgepikt in de buurt was ze net terug vrijgelaten door de polite zei ze.

We hebben toen ons ding gedaan en daarna heeft ze naar iemand een sms gestuurd en vroeg ze om even naar ergens met haar te rijden.
Wist ik veel naar waar of wie. Kwam ik in de straat stond er een neger te wachten en deed ze de deur open van men wagen en zei ze voor 50€stak die neger even zijn kop binnen en zag ik dat ze een zakje aannam. Toen wist ik ook wel hoe laat het was.
Maar ik wist het al wel langer dat ze niet juist bezig was als je zag hoe mager ze was.

1x is ze mij rond nek gevlogen dat ze echt happy was om mij te zien.

Heb met haar eigenlijk nooit geen slechte ervaringen gehad. En geld stelen van mij kon ze niet, want ik ging de moment zelf naar de argenta automaat daar ;).
 

GertG

Legende
23 sep 2023
1.213
1.287
Deze geschiedenis ontroert me onverwacht. Respect voor Guy6 die zo lang vriendelijk en respectvol met Stephanie om ging.

Triest dat Stephanie tijdens verblijf in de gevangenis niet de juiste medische verzorging kreeg. De overheid ziet wel kans mensen op te sluiten maar is niet bereid hen behoorlijke medische zorg te geven wanneer dat nodig is. Dat gebeurt ook in Nederland.

Het tragische lot van verslaafden. Het is een utopie om te denken dat drugs ooit zullen verdwijnen. Veel levens zijn er door verwoest.
Dat verandert niet meer.
 

Benny de Beuker

Ervaringsdeskundige
13 dec 2024
364
452
@guy6 : Respect!

Voor alle anderen die het soms niet zien: DVP's - en ook verslaafde DVP's- blijven mensen.

Allemaal met hun eigen 'hoe en waarom' het zo gelopen is in het leven en waarom ze geworden zijn zoals ze zijn.
Soms lijkt het - als je de reviews hier leest- dat de menselijke maat en het respect volledig ontbreken.

Guy6 is een mooi voorbeeld dat het ook anders kan (y)
 
Terug
Naar boven