Voormalig lid 24316
Toogplakker
- 7 okt 2021
- 122
- 160
Idealiter zijn er vanuit de dame gezien de volgende momenten:
A. besmet raken;
B dat weten;
C een passend antibioticum (bij die besmettingen waarbij dat helpt; niet bij genitale wratten bijvoorbeeld - zie #120 - en bij andere virusinfecties, waaronder HIV);
D genezen zijn en dan hopelijk niet meer besmettelijk zijn.
Tussen A. en B. zit tijd. De dame werkt door. Minstens tot aan fase B.
Erger: de dame merkt niets (bijvoorbeeld bij chlamydia zijn er soms geen klachten), weet niets en werkt dus gewoon door.
C. bij antibioticagebruik ben je niet ineens niet meer besmettelijk.
Ga voor uzelf eens na hoeveel rubberloze klanten zij kan bedienen voordat ze niemand meer kan besmetten met die ene opgelopen infectie.
Daarnaast: sommige romantici denken dat de dames hun werk doen om ons te plezieren. Nee, zij willen door middel van dat plezieren zoveel mogelijk geld verdienen. En dat leidt er wel eens toe dat ze zwijgen. Want tussen A. en D. zouden ze eigenlijk niet meer mogen werken.
Voetnoot: de meeste dames die ik heb ontmoet hadden geen academische opleiding genoten. Velen van hen denken heel primitief: als een klant maar netjes genitaal is geschoren, zich grondig heeft gewassen, aangenaam ruikt uit de mond - kortom: zich prima verzorgt, dan gebeurt mij niets.
De waanzin daarvan hoef ik u niet uit te leggen. Ook dagelijks keurig gewassen haren kunnen ongedierte vangen ... die "beestjes" hebben zelfs een voorkeur voor frisheid ...
Tot slot: de masculiene suprematie: eindeloos gaat het in deze rubriek over (het risico van)oplopen, zelden of nooit over geslachtsziekten doneren ... want van wie zou een besmette dame die besmetting nu doorgaans cadeau hebben gekregen ?
Zijn de rubberhaters niet net zo potentieel "gevaarlijk" als de bij hen geliefde dames ?
(Mij nóóit "likes" geven. Ik háát dat modieuze gedoe.)
A. besmet raken;
B dat weten;
C een passend antibioticum (bij die besmettingen waarbij dat helpt; niet bij genitale wratten bijvoorbeeld - zie #120 - en bij andere virusinfecties, waaronder HIV);
D genezen zijn en dan hopelijk niet meer besmettelijk zijn.
Tussen A. en B. zit tijd. De dame werkt door. Minstens tot aan fase B.
Erger: de dame merkt niets (bijvoorbeeld bij chlamydia zijn er soms geen klachten), weet niets en werkt dus gewoon door.
C. bij antibioticagebruik ben je niet ineens niet meer besmettelijk.
Ga voor uzelf eens na hoeveel rubberloze klanten zij kan bedienen voordat ze niemand meer kan besmetten met die ene opgelopen infectie.
Daarnaast: sommige romantici denken dat de dames hun werk doen om ons te plezieren. Nee, zij willen door middel van dat plezieren zoveel mogelijk geld verdienen. En dat leidt er wel eens toe dat ze zwijgen. Want tussen A. en D. zouden ze eigenlijk niet meer mogen werken.
Voetnoot: de meeste dames die ik heb ontmoet hadden geen academische opleiding genoten. Velen van hen denken heel primitief: als een klant maar netjes genitaal is geschoren, zich grondig heeft gewassen, aangenaam ruikt uit de mond - kortom: zich prima verzorgt, dan gebeurt mij niets.
De waanzin daarvan hoef ik u niet uit te leggen. Ook dagelijks keurig gewassen haren kunnen ongedierte vangen ... die "beestjes" hebben zelfs een voorkeur voor frisheid ...
Tot slot: de masculiene suprematie: eindeloos gaat het in deze rubriek over (het risico van)oplopen, zelden of nooit over geslachtsziekten doneren ... want van wie zou een besmette dame die besmetting nu doorgaans cadeau hebben gekregen ?
Zijn de rubberhaters niet net zo potentieel "gevaarlijk" als de bij hen geliefde dames ?
(Mij nóóit "likes" geven. Ik háát dat modieuze gedoe.)
